Cando is infermieris imparaiant s’arte dae is mòngias

Una pàgina pagu connota de sa sanidade ogiastrina

Ospidale Nostra Sennora de sa Mercede, 1965. Dae dereta. mòngia Leonida, impinnada in is repartos e reconnoschìbile de su belu biancu; Pierina Marci de Irbono, dischente; mòngia Elena, addeta a sa portineria.

A pustis de àere contadu s’istòria de sa capella de s’ospidale Nostra Sennora de sa Mercede de Lanusè, su biàgiu nostru in sa memòria de s’ospidale ogiastrinu sighit fatu fatu de un’àteru filu acapiadu a sa dimensione religiosa. Una presèntzia chi oe podet fintzas pàrrere insòlita, ma chi a unu tempus at acumpangiadu sa vida fitiana de sa sanidade sarda: sa de is religiosas impinnadas in is corsias e in sa formatzione de su personale infermierìsticu.

Non totus dd’ischint, difatis, chi in is primos annos de atividade s’ospidale de Lanusè dd’aiant gestidu is Mòngias de sa Mercede. Segundu sa documentatzione archivìstica, su presìdiu aiat abertu in su 1957 e fiat abarradu suta sa gestione issoro finas a su mese de argiolas de su 1969. In un’època acanta sa sanidade moderna moviat is primos passos peri in is territòrios prus perifèricos de s’ìsula, is religiosas aiant donadu una conttributu non de pagu contu in s’organizatzione ospedaliera e de s’assistèntzia a is malàidos.

Is imàgines chi lompent de cuddu perìodu nos torrant unu mundu meda diferente dae su de oe. Is mòngias non rapresentaiant una presèntzia ispirituale ebbia, difatis partetzipaiant a sa vida de s’ospidale, contribuiant a s’acasàgiu e a s’assistèntzia de is malaidos e acostagiaiant su personale sanitàriu in is fainas de ogna die.

Una fotografia de su 1965, agatada dae pagu gràtzias a su progetu de regorta de imàgines istòricas pro su volùmene dedicadu a sa memòria sanitària de s’Ogiastra, testimòniat pròpiu custa realidade. In custu iscatu podimus bìere dae dereta cara a manca, a Mòngia Leonida, cun su velu biancu de is religiosas impinnadas in is repartos, a sa dischente Pierina Marci de Irbono e a Mòngia Elena, chi prestaiat servìtziu in portineria. Tres figuras diversas, acumonadas dae s’esperièntzia bìvida a intro de un’ospidale chi fiat contribuende a iscrìere una pàgina importante de s’istòria sanitària ogiastrina.

Ma is religiosas non fiat in Lanusè ebbia. In antis de s’introdutzione de is cursos universitàrios, difatis, chie disigiaiat de printzipiare sa professione infermierìstica frecuentaiat is Iscolas pro Infermieris Professionales, chi permitiat de otènnere su gasi naradu Diploma de Infermieri Professionale. Medas de is operadores chi ant traballadu in Lanusè nde beniant pròpiu dae custos percursos formativos.

Intre is figuras prus remonadas ddoe est mòngia Angela Pedduzza, diretora de s’Iscola Infermieris Professionales de Nùgoro, puntu de riferimentu de medas operadores sanitàrios de sa Sardigna tzentrale. Levas de infermieris aiant betadu is primos passos professionales a suta de sa ghia sua, in un’istajone in ue sa cumpetèntzia professionale fiat acumpangiada dae una forte atentzione a sa dimensione umana de s’assistèntzia.

Paris cun sa realidade nugoresa, fintzas s’iscola pro infermieris professionales de Casteddu aiat contribuidu a formare medas operadores destinados posca a s’ospidale de Lanusè. Intre is infermieris chi aiant traballadu su Mercede, medas si regordant de mòngia Assunta, originària de Irbono, figura de riferimentu de s’iscola casteddajaa, dae ue fiant arribbados unos cantos professionistas destinados fintzas a su presìdiu ogiastrinu.

Oe is infermieris si formant is is cursos universitàrios e su mundu sanitàriu est cambiadu meda. Epuru, in is memòrias de is operadores e in is fotografias custoidas in is archìvios familiares, est galu biu su regordu de cudda istajone.

 

Ulteriori informazioni

Ultima modifica