Àrthana, bella festa pro tzia Emìlia Boi Albai

Chentu e un’annu de traballu, bonu coro e memòria

Una die ispetziale in Àrthana, in sa comunidade integrada Casa Pirarba, acanta tzia Emìlia Boi Albai, nàschida in Elini su 25 de austu de su 1925, at festadu su traguardu de is 101 annu.

A sa festa ant partetzipadu familiares, parentes e amogos de sa centenària, paris cun is àteros òspites de sa domo de riposu e is amministradores de su Comunu de Elini: su sìndigu Vitale Pili e s’assessora Romina Pili. Presente fintzas s’ex sìndiga de Elini Rosalba Deiana, acumpangiada dae sa mama, tzia Zelinda Demurtas, parente e amiga de sa festegiada.

Su sìndigu Vitale Pili at regordadu a tzia Emìlia comente a una fèmina de esèmpiu, de bonu coro e semper pronta a agiudare is àteros. Unu regordu ligadu in manera particulare a su traballu suo in sa mensa de s’ìscola betza de Elini, chi in cussos tempos fiat in ufìtzios de  s’istatzione ferroviària.

De cussos annos abarrat una memòria fata de traballu, atentzione e solidariedade, prus che totu in is cunfrontos de is pitzocheddos de is famìlias prus pòberas e bisongiosas. Un’impegnu chi at lassadu un’arrastu forte in sa comunidade de Elini, chi galu oe dda regordat cun reconnoschèntzia.

A dedicare unu bellu pensamentu a sa festejada peri su diretore de Casa Pirarba, Flavio Piras, chi at sutalineadu s’importàntzia chi s’istrutura donat a is cumpleannos de is òspites, prus che totu cando lompet unu traguardu gasi importante comente is 100 annos.

«Nois costumamus semper a festare is annos de is betzos chi assistimus – at ispiegadu Piras – e cando lompet chent’annos aberimus is ghennas fintzas a parentes, amigos e a totus is chi bolent partetzipare a sa festa. Cun tzia Emìlia amus festadu is 100 annos ocannu coladu e ocannu festamus is 101».

Intre is regodos prus bellos de Emìlia ddoe sunt cussos de is annos chi at traballadu in sa mensa de s’ìscola e a sa vida de cada die de unu tempus passadu, cando fintzas is pitzocheddos agiudaiant a is bisòngios de s’ìscola, batende dae domo unu cambu de linna pro su fogu chi serbiat pro si caentare e pro còere sa cosa de papare de sa mensa.

«Fiant àteros tempos», at regordadu Piras, sutalineende comente is testimonias de is betzos siant una richesa manna pro sa comunidade.

Casa Pirarba tenes òspites de totu is biddas de ingìriu e pro su diretore ascurtare is contos issoro est una forma de cura e, in su matessi tempus, unu modu pro sarvare sa memòria colletiva.

«Pro issos contare is istòrias est comente una meighina: ddis serbit chi calicunu ddos ascurtet e serbit fintzas a nois, ca is contos issoro sunt una richesa de arrimare e tramandare».

Ulteriori informazioni

Ultima modifica